We zijn weer thuis, het EK waterpolo 2012 zit erop. Ik heb in twee nachten tijd bijna 24 uur geslapen en nog steeds ben ik kapot. Dit geeft denk ik wel aan dat aan het einde enige spanning op zat. Met name richting de finale op zondag. Het lijkt zo eenvoudig, een wedstrijdje speakeren, maar het EK was in alles zo ontzettend groot, dat de druk aardig toenam. De finale alleen al werd in tien landen live op het openbare televisienet vertoond. Na twee intensieve waterpoloweken ben ik blij dat ik weer thuis ben, maar ik zal toch ook wel even nodig hebben om af te kicken van het EK festijn.

Complimenteus

Zoals gewoonlijk waren de LEN bobo’s na afloop van het EK bijzonder complimenteus over de organisatie. De eerste twee, drie dagen liepen ze over alles te zeuren. Dit was vooraf voorspeld. Uiteraard bedoeld om de organisatie op scherp te zetten. Met name de Italiaan Marco Birri was elke seconde in de buurt van de badrand te vinden. Elke ‘afdeling’ heeft wel iets van commentaar gehad. Ook de speakers. Zo mochten we minder commentaar geven tijdens de wedstrijden (zoals: “prachtige redding van de keeper” etc.) en moest er meer geoefend worden op de uitspraak van de buitenlandse namen. Ook moest er standaard begonnen worden met de tekst: “Ladies and gentlemen, please welcome to the Europian Championships Water polo 2012…” Iets wat later veranderd werd in “Europian Water polo Championships”. Een klein taalfoutje, welke helaas door de LEN ook op diverse boarding rondom het wedstrijdbad was afgebeeld. Ach, je bent nooit te oud om te leren, toch?

Finale

De finale was uiteraard een grote happening. Belangrijke mensen op de tribune, waaronder Prins Willem-Alexander en de premiers uit Servië en Montenegro. Volle tribunes met heel veel fanatieke supporters (zie foto fans Montenegro, vlak boven de jurytafel). De Italianen en de Serven aan de ene kant en de Hongaren en Montegrijnen aan de andere kant. Veel beveiliging en dat was nodig ook, want er werd behoorlijk met muntjes gegooid richting de scheidsrechters.

Mijn voorbereiding op de wedstrijd was overigens niet zo professioneel. Ik belande zaterdagnacht samen met Baggio, Arjan (AZ&PC) en de meiden van Polar Bears (Merel, Chloe, Nadeche, Celine, Nina en Anouk) in club Peppers. En die stond vol met waterpoloërs. Bijna alle dames en heren selectieleden van Nederland waren aanwezig. Maar ook speelsters van Rusland, Italië, Spanje, Griekenland en de Griekse heren hadden hun weg naar Stratumseind gevonden. Daarnaast veel waterpolosupporters. Zo waren er aardig van ZPB’ers present. Het was een topfeest, maar wel één die zorgde voor een zeer korte nachtrust. En dat komt je stem niet ten goede hahaha.

De finale zelf was echt fantastisch. Vooraf goede afspraken gemaakt met mijn collega Ron van Stokkum. Het voorstellen van de teams en scheidsrechters gebeurde het hele toernooi alleen in het Engels. Alleen het speakeren tijdens de wedstrijd gebeurde ook in het Nederlands. De afspraak was dat we het voorstellen in het Engels zouden splitsen (beide een team) en dat ik tijdens de wedstrijd in het Nederlands verder zou gaan en Ron het Engelstalige voor zijn rekening zou nemen. De gehele finale verliep vlekkeloos en kunnen we terugkijken op een prima slotwedstrijd. Jammer alleen dat er geen extra bekroning was in de vorm van een verlenging. De prijsuitreiking was ook mooi. Met name toen het volkslied van Servie werd gespeeld en de Serven zich – met de armen om elkaar heen – tot de Servische vlag richtte (zie foto).

300 vrijwilligers

Na afloop was ik helemaal kapot. Ik denk toch iets van spanning. Er overheerste in ieder geval veel trots op datgene wat wij met zijn allen hebben bereikt. Er waren tijdens het EK ruim 300 vrijwilligers actief. Alles was tot in de puntjes verzorgd. Van der Valk zorgde voor de catering in de VIP ruimte, het supportershome en de vrijwilligerskantine. Er was een groot wagenpark actief, met ongeveer vijftien busjes voor het vervoeren van spelers, officials en vrijwilligers. Er was dagelijks veel beveiliging op de been. Bij vrijwel elke deur stond wel een beveiligingsmedewerker. Er waren diverse tolken aanwezig en elk land had een eigen coördinator/aanspreekpunt. Die waren 24 uur per dag beschikbaar voor de teams. Het jurytafel-, lijnrechters- en Omega team was ook erg groot en bestond voor een behoorlijk deel uit scheidsrechters. Zo zaten er tijdens het EK diverse hoofdklasse scheidsrechters achter de jurytafel, zoals Rob Bijeman, Gideon Reemnet, Sjoerd Gerbrandy etc. Het Omega team zorgde voor alle statistieken tijdens de wedstrijd. Alles werd bijgehouden en was live te volgen via de schermen die de speakers en jurytafelleden voor hun neus hadden staan; sprint won, 5m shot post, 5m shot saved, turnover foul, steal, shot blocked, counter attack goal, etc. Echt supergaaf om te zien. Via deze link is een voorbeeld te zien van de finalewedstrijden bij de heren: http://goo.gl/BgF9k en http://goo.gl/DXroS. Dat zouden we eigenlijk bij alle hoofdklassewedstrijden moeten doen. Laten we om te beginnen eens met alle hoofdklassers, waaronder ons eigen ZPB, een start maken met het digitale wedstrijdformulier.

Nieuwe contacten, grootste winst

Terugkijkend op het EK waterpolo is mijn mooiste ervaring, naast het speakeren in de EK finale bij de heren, het contact met andere vrijwilligers geweest. Het is heel bijzonder hoe je beeld van iemand kan veranderen wanneer je gewoon eens een gesprek aanknoopt. Gezellig rond de tafel, biertje/wijntje/glaasje fris erbij en een zak chips. En lekker lullen over waterpolo en van alles en nog wat. Een goed voorbeeld zijn de hoofdklassescheidsrechters. Daar heb je toch altijd een bepaalt beeld bij. Terecht of onterecht. Gideon Reemnet is zo’n voorbeeld. Een scheidsrechter die zo’n lekkeren arrogante uitstraling kan hebben. Maar dat uitstraling niets zegt over een karakter, blijkt maar weer. Mooie verhalen, goed gevoel voor humor. Gewoon een hele aardige vent. Ik kan me nog een avond herinneren dat Gideon op bezoek was, samen met wat jonge scheidsrechters. En dat hij samen met Rob Bijeman prachtige anekdotes uit de scheidsrechtershoed toverde. Die jonge scheidsrechters werden met de minuut leergieriger en vuurde de ene na de andere vraag af. Over Rob Bijeman gesproken, ook zo’n mooi figuur. Hij was anderhalve week lang medebewoner van huisje 647 en dat hebben we geweten. Altijd in voor een geintje, altijd op een positieve manier aanwezig. Zijn afwezigheid de laatste dagen was duidelijk merkbaar. En dat zegt eigenlijk wel genoeg. De meeste tijd heb ik doorgebracht met Erik de Jong, de speaker van Polar Bears. Eén ding is duidelijk, het is beter om Erik en mij niet te lang onder hetzelfde dak te zetten, want dan gaat het dak er echt af. Dan krijg je van die flauwe geintjes zoals een rauw ei in iemand kussensloop leggen, of ’s avonds laat hard op het raam slaan bij de Polar Bears meisjes. Of flauwe filmpjes maken over Ron van Stokkum. En geloof me, ik was slechts de meeloper! 😉

Ik kan nog heel veel andere mensen opnoemen die ik beter heb leren kennen en waar ik met veel plezier mee heb samengewerkt. Zoals Ome Henk Velthuis, Arjan Benschop, Erwin Schaper, Rob Maasdijk, Angelique Klep, Ron van Stokkum, Hans Nieuwenburg, de al eerder genoemde Polar Bears meisjes, DJ Boy en nog vele anderen. Mensen die je al jaren ‘van gezicht’ kent. En die je tijdens zo’n groot evenement op een geheel andere manier leert kennen. Erg leuk! Ik wil al deze mensen, en iedereen die ik niet heb genoemd, bedanken voor de fijne samenwerking en de leuke momenten!

Tot slot…

Ook een speciaal dankbericht aan alle ZPB’ers die mee hebben geholpen met de EK sfeeracties en waar ik heel veel leuke berichtjes van heb gehad. Super leuk dat het EK zo heeft geleefd in Barendrecht. We hebben reclame gemaakt met onze club! We hebben de titel “Club van het jaar” niet voor niets gewonnen. In totaal heb ik 28 wedstrijden mogen speakeren, waaronder de beladen poulewedstrijden tussen Servië – Kroatië en Servië – Montenegro. De halve finale tussen Hongarije en Montenegro en de grote finale tussen Servië en Montenegro. Maar ook veel andere mooie groepswedstrijden, waaronder de Duitsers toen ze Spanje een pak op de broek gaven. Of Nederland – Hongarije met een excellerende Clement Stegman in de eerste twee perioden. Ook heb ik met enthousiasme de eerste twee goals van Matthijs tegen Spanje door de microfoon mogen knallen. Het was een mooi evenement. Maar het seizoen is nog lang niet voorbij. We gaan ons dan ook snel voorbereiden op de eerstvolgende wedstrijd: ZPB Heren 1 tegen AZC!

Tot dan…

Sébastien La Rondelle

Namens ZPB H&L Productions, speaker op het EK waterpolo 2012!

 

4 Replies to “EK dagboek deel 6: Het zit erop, het afkicken kan beginnen!”

  1. Thanks heren! @Steg Ik ben wel meer vergeten geloof ik. Teveel om op te noemen. @Thijs Was een mooi een-tweetje vanaf het VIP deck hahaha. @Ger We gaan voor de Olympische Spelen in Rotterdam en omstreken, toch? 😉

  2. Mooie verslagen amigo, het was idd tof, en bedankt voor “the splashy song” na de finale!!!

  3. Hej Sebas, We hebben van het EK en jouw gespeaker en achter de schermen verhalen genoten! Thanks! Nu 60 jaar afkicken.

Comments are closed.