Aan de gouden plak ging echter wel behoorlijk wat vooraf. Aan het begin van het seizoen failliet, onderhands “verkocht” aan een andere WOC, ouders die uiteindelijk in de bres sprongen en een doorstart met een nieuw bestuur. Herverdeling van trainers wat voor mij betekende dat ik van o.15 naar 0.13 ging.

Zaken die aan de speelsters waarschijnlijk grotendeels voorbij zijn gegaan maar die bij mij toch wel behoorlijke sporen hebben nagelaten.

Maar als je dan op de eerste training weer 25 enthousiaste meiden ziet die alles voor hun sport over hebben en de tegels uit het bad willen vreten dan verdwijnt het negatieve beeld dat een aantal mensen bij mij heeft opgeroepen als sneeuw voor de zon.

Week in week uit hard trainen, beter worden en als team proberen naar elkaar te groeien want we komen natuurlijk van diverse verenigingen. De eerste competitiewedstrijd liet duidelijk zien dat er nog een hoop werk te verzetten was. Weggespeeld en volledig kansloos in en tegen Gelderland. De daarop volgende thuiswedstrijd tegen Talent Centraal, die altijd tot de beste van Nederland behoren ging ook verloren maar zeker niets kansloos. Het leek een heel ander team die het de meiden uit Utrecht e.o. tot de laatste minuut heel lastig hebben gemaakt. Dat gaf ons toch wel het beeld dat er heel snel, hele grote stappen werden gezet door de meiden.

De wedstrijden tegen Zuid, Oost, Noord-Holland en Alphen werden allemaal gewonnen. En iedere wedstrijd was weer een stukje beter dan de vorige. En zo gingen we als vierde ploeg naar de Final Four die in Arnhem zou worden gespeeld ……. Juist ja de plaats waar we in de eerste wedstrijd een behoorlijke tik hadden gehad.

En wanneer organiseer je als Bond en WOC’s een Final Four? ………….. Natuurlijk in de meivakantie als kinderen van 11 en 12 jaar met hun ouders op vakantie zijn. Wederom een bevestiging dat de mensen die aan de touwtjes trekken geen enkele affiniteit hebben met de (top)sporters die zij naar hun zeggen zo goed “besturen”.

Gelukkig zijn er dan ouders die zo gek zijn dan ze hun vakantie aanpassen of hun kind eerder terug laten vliegen zodat ze toch mee kunnen doen aan de Final Four waar ze het hele jaar keihard voor getraind hebben.

Begrijp me goed dat ik diep respect heb voor deze “gekke” ouders.

Voorafgaand aan de Final Four hebben we nog twee keer tegen de C-jongens van de Kempvis gespeeld. En ondanks dat het jongens zijn en ze bovendien ook nog gemiddeld 2 jaar ouder zijn hebben we 2 hele goede wedstrijden gespeeld. In mijn ogen de ideale voorbereiding.

Dus konden we 5 mei vol goede moed naar Arnhem waar we in de halve finale tegen Talent Centraal zouden spelen. Lekker vroeg verzamelen in Arnhem zodat we nog even op adem konden komen.

Esmee Bloemberg en Debby Willemsz die het hele jaar samen met mij de trainingen hebben verzorgd en de wedstrijden hebben gecoacht hadden voor de meiden nog een aardigheidje gekocht en daarbij een briefje gedaan om de meiden een hart onder de riem te steken en ze op speciale wijze succes te wensen.

En dan op naar de wedstrijd. Voorbespreking, warming-up, de jel en dan het eerste fluitsignaal. En vervolgens 4 x 6 minuten spanning en heel erg goed spel. De ijzersterke midvoor van Talent Centraal  werd volledig aan banden gelegd door Isa die daarbij uitstekend werd geholpen door de andere meiden, die keurig terugvielen als de midvoor werd aangespeeld. Natuurlijk was dit doorgesproken maar het werd door de meiden echt fantastisch uitgevoerd.

De midachter van Talent Centraal was ook ijzersterk en onze meiden hadden hun handen vol om een goede positie voor het doel te krijgen.  Alleen had zij daarbij wel wat overtredingen nodig waardoor ze na twee en half kwart tegen haar derde persoonlijke fout opliep. Ja en dan weet je dat je kansen stijgen, achterin zat het goed dicht terwijl zij hun slot op de deur kwijt waren. En zo liepen we in het vierde kwart uit naar een voorsprong van 2 doelpunten. Ondanks 2, in mijn ogen, dubieuze uitsluitingen en een strafworp in de laatste 2 minuten hielden we een voorsprong van 1 doelpunt en dus de winst en een plaats in de finale. Ik hoef denk ik niet te beschrijven wat dat met een team doet. De blijdschap was groot, heel groot. Maar ook volledig verdiend, op eigen kracht bereikt. Super.

Dus zondag weer bijtijds verzamelt en iedereen weer even op adem laten komen in het restaurant van het zwembad. Geheel volgens de verwachting had Gelderland ook de finale bereikt …….. juist ja de enige ploeg die ons dit seizoen echt een pak slaag had gegeven.

Maar echt onder indruk waren de meiden er niet van. Er heerste meer een sfeer van “we gaan ff wat rechtzetten zo meteen”.

En ook Gelderland steunt zwaar op 1 speelster. Ook dat was bekent en daardoor kon de voorbespreking eigenlijk worden gekopieerd van de dag ervoor. Isa kreeg dezelfde rol als tegen Talent Centraal, uitschakelen die steunpilaar, zonder overtredingen en met zo min mogelijk persoonlijke fouten tegen, Nina kreeg dezelfde opdracht maar dan voor de tweede speelster die er bovenuit stak, Saranne op rechts, Michelle op links, de vleugels bezetten, diepte houden in het spel, Fenne als aanspeelpunt op de midvoor en Daisy in een vrije rol over het hele veld, de ploeg aansturen en het spel verdelen en natuurlijk Nikky in het doel die alles wat tussen de palen en onder de lat komt met schitterende reflexen tegenhoudt.

En wederom pakte dit weer heel goed uit. En met 8 meiden op de bank, Charly, Fiona, Sanne, Robin, Daphne, Roxy, Annelot en Annouska waren alle posities dubbel bezet en konden we ook de hele wedstrijd lekker doorwisselen.

Ook nu was het weer enorm spannend want de ploegen waren echt aan elkaar gewaagd. Maar halverwege het vierde kwart  hadden we ook nu weer 2 doelpunten voorsprong. En ook nu weer 2 strafworpen tegen waarvan er eentje door mijn gekleurde bril gezien ook nu weer dubieus was. Een ging er mis en een ging erin. Dus nog 1 doelpuntje voor maar toen maakte Fenne met een schitterend doelpunt vanaf de midvoor een einde aan alle Gelderse dromen. Gelderland scoorde nog wel een keer maar de meiden speelden het zo professioneel uit dat ik mijn laatste time-out niet eens meer hoefde te gebruiken omdat ze het helemaal zelf oplosten. Om stil van te worden.

Alleen die stilte duurde maar even want daarna was het feest, coaches te water, huldiging, beker in de lucht, medaille uitgereikt gekregen en van de coach van Gelderland 2 flessen champagne gekregen omdat wij zijn feestje voor minimaal 1 jaar hadden uitgesteld.

De doelpuntenmakers ontbreken altijd in mijn verslag. Dat is geen desinteresse van mijn kant en het komt ook niet door mijn ouderdom dat ik ze vergeten ben maar dat komt omdat ik doelpunten en het voorkomen van doelpunten zie als een teamprestatie waarbij ik 2 keer heb geconstateerd dat wij als team de beste waren in het maken en voorkomen van doelpunten. En daar draait het tenslotte allemaal om.

In oktober 2011 weggespeeld en in mei 2012 alles in 1 keer rechtgezet.

Een teamprestatie waar ik enorm trots op ben en alle credits naar deze 15 kanjers. Want ik kreeg van diverse mensen, die niets met ons te maken hebben, te horen dat wij gewoon het beste team waren en 2 fantastische wedstrijden hebben gespeeld en dus terecht Nederlands Kampioen zijn geworden.

In het restaurant zorgen de ouders nog voor een feestelijk onthaal en werden de kersverse kampioenen door hun ouders uitbundig gefeliciteerd.

Naar aanleiding van hun verrichtingen tijdens de competitie (waar tijdens de thuiswedstrijden werd gescout) en de Final Four (waar de jeugdbondscoach Arjan Vos zelf aanwezig was) zijn Nikky, Fenne, Nina en Daphne uitgenodigd om deel te nemen aan de instroomdag van Jong Oranje meisjes geboren 1999/2000. Tijdens deze instroomdag mogen zij hun kunsten nogmaals vertonen in Zeist en kunnen zij een plek verdienen in de Jong Oranjeselectie.

Uiteraard hebben wij hen gefeliciteerd met deze uitnodiging en alvast heel veel succes toegewenst voor deze instroomdag.

Tot besluit wil ik even stilstaan bij nog 2 kanjers, namelijk Esmee en Debby. Ondanks hun schoolactiviteiten (beiden HAVO eindexamen) hun actieve polobestaan (-tig keer trainen per week) en hun bijbaantjes hebben zij dit seizoen enorm veel energie en tijd in deze groep gestoken en de meiden individueel en als groep heel veel beter gemaakt. Een diepe buiging voor deze dames.

Meiden jullie hebben het allemaal zelf moeten doen maar Esmee en Debby hebben daar wel een enorme bijdrage aan geleverd.

Een veel bewogen seizoen met een schitterend eind.

Krijn van Baarle

5 Replies to “WOC Hollandse Delta MO.13 kampioen van Nederland!”

  1. mannen, dit zijn gewoon mijn benen haha!
    me broekje was beetje opgekropen van het water,
    tja daar kan ik ook niks aan doen 😉

  2. Gefeliciteerd met deze prestatie Krijn, staf en meiden!

    Zeker mooi stuk en goeie kritiek richting de bestuurders ook. Wie stuurt het door?

    @MdeB, die benen gaan wel maar dat korte broekje van hem! 😉

  3. Van harte gefeliciteerd meiden.
    En leuk stuk om te lezen Krijn, goed om te zien dat jullie als coaches op de teamprestatie hameren!

    1 klein minpuntje, Krijn zn benen op de foto;)

Comments are closed.