AD/Rotterdams Dagblad

11 juni 2013 dinsdag

`Hij beheerst alle facetten’

STEFAN BOSSON

Sport Regio – Rotterdam; Blz. 11

Op deze plek blikken we wekelijks terug op het weekeinde, met daarbij aandacht voor de achtergronden van de sport.

BARENDRECHT – Toen waterpoloër Marco Booij debuteerde in het eerste van ZPB, won Oranje het EK voetbal, werd zangeres Adele geboren en voltrok zich de Lockerbie-ramp. Afgelopen zaterdag, op zijn 25-jarige jubileum als speler, werd de 40-jarige Barendrechter door zijn club in het zonnetje gezet met een speciale erewedstrijd. Daarin nam Booij het met- en tegen zijn ploeggenoten van weleer op.

ANDERS BEKEKEN

Arnold Nonnekes `Hij schoot er ballen in waar een ander geen raad mee wist’

Waterpoloër Marco Booij (40) stopt nu echt als speler van ZPB H&L Productions 1

Het was een goed moment om herinneringen op te halen in het Inge de Bruijn Sportfondsenbad. ,,Ik denk dat Marco een jaar of zeven was toen hij begon met zwemmen. We woonden vlakbij het oude zwembad, bij het station, dus kon hij lopend naar het bad toe,” begint vader Maarten Booij (69) in het clubhuis van de Barendrechters. ,,Daarvoor heeft Marco even aan judo gedaan, maar dat was niks voor hem. Als zwemmer deed hij het goed, won regionaal ook wedstrijden. Alleen vond hij waterpolo ook altijd leuk om te doen. Onder Werner Schönberger, eerst jeugdcoach (onder zeventien en -negentien jaar) en later ook trainer van het eerste, heeft Marco zich toen snel ontwikkeld als poloër. En verdween het wedstrijdzwemmen naar de achtergrond.”

Vanuit de jeugd stroomde Booij vanzelf door naar het eerste, waar hij in 1988 op 15-jarige leeftijd zijn debuut in de hoofdklasse maakte. Daarna was de Barendrechter niet meer weg te denken uit de hoofdmacht, die zich in de jaren ’90 tot de beste teams van Nederland mocht rekenen. Ook de huidige aanvoerder van ZPB, Matthijs de Bruijn, maakte toen deel uit van die formatie. ,,Marco is altijd een voorbeeld voor me geweest,” zegt de oud-aanvoerder van Oranje. ,,Hij beheerst alle facetten van de sport. Een fantastisch schot en een uitmuntende inzet, een op en top sportman.”

Voormalig ploeggenoot Arno Havenga, nu assistent-bondscoach bij de Oranje-vrouwen en coach van de mannen van GZC DONK: ,,Marco was en is oersterk. Daarnaast viel vooral op dat hij zo enorm fit was. Als wij hadden getraind en hij niet of amper, was hij nog de fitste van ons allemaal. Hij zwom ons gewoon zoek.”

In 1998, tien jaar na zijn debuut, kwamen Booij en ZPB nog op doelsaldo te kort voor de landstitel. Een jaar later, in 1999, gebeurde er dan wat er al jaren zat aan te komen: de Barendrechters werden landskampioen. ,,Naast de Olympische Spelen het mooiste moment van mijn carrière,” liet Booij eerder al doorschemeren. Want in 2000, tijdens de Spelen in Sydney, verdedigde de inmiddels 40-jarige waterpoloër de vaderlandse eer. Ook ZPB-ploeggenoten Havenga, De Bruijn en Gerben Silvis maakten deel van die selectie uit. ,,Fantastisch, ook iets waar we apetrots op zijn,” zegt De Bruijn. ,,Met vier ploeggenoten op de Spelen, daar in Sydney. Dat was een groots moment.”

Vader Maarten Booij bleef overigens in Barendrecht. ,,Ik vond het veel te lang vliegen,” zegt hij glimlachend. ,,Twee uur in het vliegtuig vond ik al veel, laat staan een dag. Dus hebben we op televisie gekeken.”

CLUBMAN

Na het kampioenschap en de Spelen verkasten De Bruijn, Havenga en Silvis naar de buitenlandse competities, maar Booij bleef altijd bij ZPB. ,,Marco hoefde helemaal niet weg uit Barendrecht,” zegt Havenga. ,,Hij werd benaderd door allerlei clubs, maar wilde blijven. Een op en top clubman.”

Vorig jaar, na 25 seizoenen dienst in de hoofdmacht, zei Booij te stoppen als selectiespeler. Door schorsingen en blessures riep coach Arnold Nonnekes, die eveneens deel uitmaakte van het kampioensteam van ’99, de Barendrechter dit seizoen alsnog op. ,,Dat zegt nog genoeg over zijn niveau,” stelt Nonnekes. ,,En tegen AZC, in de play-outs tegen degradatie, was hij in het tweede duel nog doorslaggevend door vier keer te scoren. Hij schoot er ballen in waar een ander geen raad mee zou weten.”

In een volgepakt Inge de Bruijn Sportfondsenbad kreeg Booij, die het samen met zijn ploeggenoten van 1988 (debuutjaar) opnam tegen zijn teamgenoten van het kampioensjaar 1999, zaterdag de aandacht die hij verdiende. Een staande ovatie kort voor het laatste fluitsignaal was een prachtig sluitstuk. Of toch niet? ,,Ik blijf wel poloën,” zei de Barendrechter. ,,Maar in de hoofdmacht is het nu echt klaar. Ik ga nu in het tweede spelen, met Arjen Silvis en Remko Hofman kunnen we de jeugd prima begeleiden.”
`Ik koos voor zekerheid’

,,Ik kon onder meer naar Frankrijk en Duitsland, maar ik was toen we kampioen werden al 27. Ik woonde samen, dus koos voor zekerheid en bleef ik,” verklaart Booij, vader van twee jonge dochters, zijn clubtrouw. ,,En in Nederland vond ik het niet nodig om van club te verkassen, ook al dienden andere ploegen zich aan. Waarom zou ik het in de hoofdklasse opzoeken als ik in Barendrecht op hetzelfde niveau kon spelen? Ik heb trouwens wel even in het buitenland gespeeld: zomercompetitie in Malta, twee seizoenen. Dat was wel leuk.”

 

One Reply to “ZPB in het AD: Marco Booij”

Comments are closed.