Historie

In den beginne..
De geschiedenis van ZPB begint eigenlijk aan het begin van deze eeuw als in 1903 de Rotterdams Tramweg Maatschappij een tramlijn aanlegt tussen Zwijndrecht en de Hoeksewaard. Bij deze aanleg wordt er een gat gegraven tussen de Noldijk en de Gebroken Meeldijk in Barendrecht, dat bekend zou worden als de Tramput. Toen deze vol kwam te staan met water werd het duidelijk dat er goed in gezwommen kon worden. In 1925 gingen er dan ook stemmen op om een zwembad aan te leggen, dat er ook kwam onder de naam Zwembad Barendrecht en Omstreken, kortweg Z.B.O. Van dit zwembad werd fanatiek gebruik gemaakt. Zeker toen in 1929 een apart bad werd afgebakend voor het waterpolo.

De oprichting
Dan, op 1 april 1932, is het zover. De waterpoloers richten hun eigen vereniging op, de Polo Z.B.O. De bezittingen van de club zijn op dat moment een polobal, koord, twee doelen en fl. 5,- aan kasgeld. In 1934, als blijkt dat de vereniging levensvatbaar is, wordt er aansluiting gezocht bij de KNZB en in de statuten wordt de officiele naam vastgelegd ‘Zwem- en Poloclub Barendrecht’. In 1935 wordt het eerste succes geboekt. De heren van ZPB wisten alle zes wedstrijden van de zomercompetitie te winnen en met een doelsaldo van 26-9 af te sluiten.

De oorlogsjaren
In de oorlog werd er ook gespeeld. Er werd zelfs het eerste kampioenschap binnengehaald, nl. in 1940, toen de ZRO schreef :’Zonder een enkele wedstrijd te verliezen, behaalde Barendrecht zodoende het kampioenschap van de tweede klasse, hetgeen een prachtige prestatie is, gezien het feit, dat dit zevental alleen des zomers speelt’. In de oorlog wilden de ZPB-ers ook in de winter trainen. Dit gebeurde gewoonlijk in het Oostelijk Zwembad in Rotterdam. Maar daar de Duitsers dit verboden hadden, moesten deze mannen erg voorzichtig zijn. Het kwam nl. voor dat de Duitsers razzia’s hielden bij sportverenigingen. Dit overkwam ook ZPB, maar door snel optreden van het Oostelijk Zwembad werd dit drama voorkomen. Ook wilden de Duitsers eenmaal meetrainen. Dit deden ze dan ook, maar de leden van ZPB waren hier in het geheel niet van gediend. Zij probeerden dan ook allen de bal zo hard mogelijk op het hoofd van de tegenstander te werpen. Dat vonden de Duitsres niet leuk en er werd om versterking geroepen. De ZPB-ers konden via de zijuitgang vluchten, waardoor ook dit met een sisser afliep.

De jaren ’50
In de jaren ’50 begint ZPB met drie herenteams en 1 damesteam aan de competities, maar door het ontbreken van de legitimatiekaart, wilde het nog wel eens voorkomen, dat vele spelers in alle drie de teams speelden. In 1952 werden zowel ZPB 1 als ZPB 2 kampioen, maar ZPB 1 wist de promotie wedstijd niet te winnen en bleef daardoor in de derde klasse KNZB afd. E. Het tweede wist echter wel te winnen van de ‘R’. In de verlenging wist ZPB de winst naar zich toe te slepen, het werd 1-0. Een ander belangrijk feit in de jaren ’50 was, dat in 1954, op 27 maart om precies te zijn, het eerste feest werd geoganiseerd door de ZPB. Hoewel het feest een iets andere opzet had dan de huidige feesten, was het een groot succes.

De Paal
Ook werd ‘de Paal’ voor het eerst in gebruik genomen. Er was nl. een scheepsmast in het bad geslagen, op 100 meter van de kant, voor het prestatiezwemmen. Deze paal werd echter ook gebruikt voor mededelingen van de ZPB aan de leden, vandaar dat ons clubblad nu deze naam draagt. Deze paal had echter nog meer functies. Volgens de overlevering werd deze paal ook dikwijls gebruikt door verliefde paartjes. Deze gingen dan saampjes bij deze paal rusten waar zogezegd de mannen in ‘de poppetjes van de ogen van hun geliefde’ konden kijken.

De jaren ’60
In deze jaren werd het zwemmen een belangrijker onderdeel van de ZPB dan ooit tevoor. Er werden conditietrainingen georganiseerd en ook werden er door sommige leden ZRO trainingen gevolgd. Ook het waterpolo werd beter, dat kwam waarschijnlijk door de sponsor Henk de Leeuw, die veel in Oost-Europa handelde en blikken jam leverde aan de vereniging onder het motto (dat ook aan het 100 meter paaltje werd gehangen) ‘een jam-eter poloot beter’. In 1966 nog een heuglijk feit. Bij de feestavond in het najaar kwamen The Jumping Dynamites op bezoek voor een optreden. De voorman van die groep was Leen Huizer oftewel Lee Towers. Hoewel veel oudere leden het volume van deze band niet aankonden, werd het toch een geslaagde avond.

Een nieuw zwembad
Midden augustus 1970 werd de eerste paal geslagen voor het nieuwe zwembad. Na 45 jaar komt er een einde aan het zwembad ‘De Put’, lang leve het nieuwe bad ’t Keerpunt.
De dames promoveren in 1974 naar de Hoofdklasse, waar ze overigens nog steeds in spelen. De zwemafdeling komt onde Sjef Sluijters tot bloei en de Heren spelen weer in de tweede klasse. Het gaat goed met de ZPB. De club heeft in deze periode 373 leden en 51 donateurs, in 1975 worden niet minder dan 7 teams kampioen. Ook de zwemploeg doet haar best en weet te promoveren naar de ZRO B. De heren van de Polo weten in 1976 naar de Eerste klasse te promoveren. De jaren ’70 groeien uit tot de succesvolste periode voor ZPB, zowel voor het zwemmen als voor het waterpolo.

De tachtiger jaren
De zwemploeg van ZPB wordt in 1981 voor de vijfde keer kampioen van de ZRO A. Een uniek record ! Dat record wordt in de jaren erna echter overtroffen. Zeven keer zal ZPB kampioen worden van de ZRO A. In 1989, na vele rumoerige jaren, weet ZPB Heren 1 te promoveren naar de Hoofdklasse, dankzij een tweede plaats in de competitie. De jaren ’80 worden verder gekenmerkt door een grote onevenwichtigheid, die in de jaren erna gelukkig hersteld weet te worden. Op naar de jaren ’90 !

De jaren ’90
In de negentiger jaren gaat het minder goed met het zwemmen. Na de gloriejaren is het nu wat magerder. Het waterpolo komt echter tot bloei. Heren 1 weet zich op te knokken tot een vaste waarde in de top van de Hoofdklasse, terwijl de Dames een derde plaats van Nederland weten te veroveren. Heren 1 verbetert dat in 1998 pas door een tweede plaats te pakken. Het damespolo is dan in moeilijk water gekomen. Zij strijden tegen degradatie. Het record van 27 jaar hoofdklasse spelen is echter wel gevestigd. Nu maar eens kijken wat het nieuwe millenium ons brengt…

Het kampioensjaar ’99
En wat iedereen bij ZPB hoopte, gebeurde dan ook. Op een zonnige namiddag begin mei om 17.00 kon ZPB de kampioensbeker omarmen. Na twee gewonnen wedstrijden tegen AZ&PC kon ZPB H&L Productions, 67 jaar na de oprichting, zich kampioen van Nederland noemen!

Na 2000
Na 27 jaar in de hoofdklasse te hebben gebivakkeerd degradeerden de dames naar de 1e klasse, maar na een jaartje iets lager, keren ze weer terug in de Hoofdklasse. Helaas was het het jaar erna weer raak en degradeerden de dames weer naar de 1e klasse en presteerden daar goed. Zelfs zo goed dat de dames na afloop van het seizoen 2005/2006 promoveerden naar de Hoofdklasse en er wederom door zowel de dames als de heren op het hoogste niveau gespeeld wordt.
De Heren hebben zich genesteld in de top van het Nederlandse polo. Jaar in jaar uit wordt in de play offs gestreden om de prijzen, maar tot op heden is de prestatie van ’99 nog niet geëvenaard.

Vanaf seizoen 2006/2007
In seizoen 2006/2007 viert ZPB haar 75-jarig jubileum en bekronen de heren dit met de winst van de Nationale Beker.  De Beren uit Ede worden onder leiding van ZPB-coach Herman van Tongerloo in een zinderende finale in het Sloterparkbad te Amsterdam met 10-9 verslagen. Dit mede met dank aan de supporters die massaal naar Amsterdam afreisden en de heren naar de overwinning zongen. Na het landskampioenschap in 1999 is dit wederom een grote prestatie van ’s lands grootste dorpsclub!

Uiteraard mogen de prestaties op Europees niveau niet uitgevlakt worden, waar de tweede ronde van de LEN-Trophy bereikt werd na verrassende prestaties tegen (semi-)professionele clubs uit Montenegro en Hongarije. Helaas volgde uitschakeling in de tweede ronde, maar al met al hebben onze heren door de opgedane ervaring tijdens dit Europese avontuur een prima basis voor de toekomst gelegd.

De heren floreren nog twee jaar onder Arnold Nonnekes in de Hoofdklasse. Direct na die twee seizoenen krijgt Martin Pronk de zware taak deze prestaties over te doen, wat een lastige opgave blijkt na het vertrek van een aantal bepalende spelers. Ondanks dat blijven de Barendrechters knap overeind en lukt het in 2011 (met een comeback van coach Arnold Nonnekes) zelfs om als 5e te eindigen in de competitie, na zindererende Play-offs tegen eeuwige rivaal Polar Bears.

De dames hebben na een aantal wisselingen in good old Izaäk Hofman een prima trainer/coach gevonden en maken grootse stappen met een ontzettend jonge, maar talentvolle selectie. Zo spelen de dames al een paar seizoenen niet meer voor degradatie, maar heeft ZPB de taak het de favorieten moeilijk te maken.

Natuurlijk mogen we onze zwemafdeling niet vergeten, want bij de zwemmers is het mogelijk te zwemmen op verschillende niveau’s en komt het vaak voor dat sporters meedoen aan NJK’s en Zuid-Hollandse Kampioenschappen. De weg omhoog is weer ingezet!

Comments are closed