Normaliter zou ik na 3 wedstrijden weer verslaglegging doen van de prestaties van onze CJ1, maar aangezien we pas weer op 12 november een wedstrijd hebben, wilde ik toch even de kans grijpen om verslaglegging te doen van de afgelopen twee wedstrijden.

De titel van dit verslagje komt uit de beroemde chanson Per Spoor van Guus Meeuwis. In dit nummer komt verder de zin voor: De Trein raast almaar verder van station naar station. Heel toepasselijk over hoe we dit seizoen in zijn gegaan. Wedstrijd voor wedstrijd de punten pakken, ons zelf technisch en vooral tactisch verbeteren en het laten groeien van de teamgeest, zodat we aan het einde van het seizoen onszelf kunnen belonen met een mooi resultaat.

8 oktober stond de vierde wedstrijd van het seizoen op het programma. Dit keer al de terugwedstrijd tegen de Reest. Weinig angst in de week vooraf. Dat we zouden gaan winnen stond wel vast, maar met hoeveel. Kleine wijziging in de teamsamenstelling; Gerben had een dag voor het goede doel gepland en dus nam Remko de honneurs waar. Benjamin deed mee met BJ3, omdat die spelers tekort kwamen. Als vervanging voor hem mochten we een debutant verwelkomen, Dinand uit DG1.

Doelstellingen vooraf waren minimaal 25 keer scoren en geen tegendoelpunten. De tweede doelstelling kon al snel de prullenbak in, want het eerste kwart eindigde in 7-2. De eerste doelstelling werd wel ruim behaald. Eindstand 36-2. En dus 12 punten uit 4 wedstrijden.

Mooi om te vertellen is, dat Dinand twee keer scoorde. Een veldgoal en ook werd hem een 5 meter gegund, die hij onberispelijk binnen schoot. Mooi om te zien, dat ze elkaar iets gunnen.

De volgende wedstrijd zou andere koek worden, uit bij ZVL.

15 oktober de uitwedstrijd tegen ZVL. Een tegenstander die we in de voorbereiding 3x troffen en waartegen we 3x gelijk speelden.

Wedstrijd was in het oude Vijf Mei bad. Een lekker vooroorlogs bad met een badrand waar je toch echt moeite voor moet doen om er uit te klimmen, een mooi verlaagd plafond en een echte Gladiatorentrap voor de spelers richting het zwembad. Deze keer een werkende (schot)klok, maar geen muziek of voorstellen van de spelers. 

Vooraf weer duidelijke afspraken om deze tegenstander te bestrijden. Het gevoel was goed.

De wedstrijd begon en het eerste kwart was gelijkwaardig. Na 7 minuten de 2-3 voorsprong. 

De teammanager houdt zoals gewoonlijk de wedstrijd bij in zijn beroemde schriftje met daarbij de app en zag dat de P’s die gegeven waren totaal niet klopte. Hij kaartte dit aan bij de jurytafel en scheidsrechters met als gevolg dat de korte rust tussen kwart 1 en 2 behoorlijk lang werd. Commotie alom, maar uiteindelijk werd alles weer rechtgezet en konden we weer verder.

In het tweede kwart voelde je al een beetje dat het onze kant op ging vallen, alleen kwam dit nog niet naar voren in de score. Ruststand 4-5.

Het 3e kwart verzilverden we onze kansen goed en liepen uit naar een enigszins comfortabele 4-9. Dit verschil kwam ZVL niet meer te boven en eindigde de wedstrijd in een mooie 6-13 overwinning! 

15 punten na 5 wedstrijden! En bovenal zie je gewoon dat het elke week meer een team wordt met ook beter spel. Dit belooft nog wat voor de rest van het seizoen.

12 november pas weer de volgende wedstrijd. Dan uit in Nijmegen tegen Aqua Novio, de week erop weer een thuiswedstrijd tegen VZC. Kunnen we deze stations ook voorbij razen en 6 punten toevoegen? 

De Speakert 

Geef een antwoord